Diezel de Dove Engelse Bulldog

Ongeveer 1 jaar geleden hebben mijn vriend en ik een witte Engelse Bulldog aangeschaft.
Een erg lieve en vrolijke hond!
Wij zijn na enkele maanden begonnen met de puppycursus bij een hondenschool hier vlak in de buurt, maar dit ging niet allemaal zoals verwacht.
In eerste instantie dachten we dat het door het eigenwijze ras kwam, maar door wat op internet te hebben gekeken gingen we er steeds meer aan denken dat Diezel misschien wel doof zou kunnen zijn.
Na een bezoekje aan de dierenarts bleek dit ook zo te zijn, een aangeboren afwijking
( komt vaak voor bij witte honden)
We hadden Diezel inmiddels al een half jaar, dus we wilden hem niet zo maar weg doen.
Toen ben ik eens rond gaan vragen om toch nog iets van een gehoorzaamheidscursus te doen.
Na wat rondgevraagd te hebben ben ik op hondenschool De Wolf gekomen.
Hier zouden ze speciaal voor dove honden cursussen hebben. Toen ik Joep belde was hij gelijk enthousiast en voelden wij ons helemaal welkom.
We mochten gelijk bij de eerste de beste gehoorzaamheidscursus meedoen.
Ik dacht eigenlijk dat het een cursus met alleen maar dove honden zou zijn, maar tot mijn verbazing mochten we met goed horende honden mee doen.
Ik was in eerste instantie bang dat ik achter zou blijven met Diezel omdat ik toch voor ieder commando een ander gebaar zou moeten gebruiken.
Het is me allemaal zo meegevallen, we zijn erg goed begeleid door Joep en Cecile.
Ook als Diezel af en toe zo eigenwijs was, hebben ze me erg goed geholpen daar mee om te gaan.
Hetzelfde met nieuwe gebaren aan te leren, dit ging allemaal zo goed.
Diezel is met vlag en wimpel geslaagd voor de gehoorzaamheidscursus, hij kan alle basiscommando's.
- Zitten ,- Af, - blijven, - hier komen, - Volgen
Wij hebben er absoluut geen spijt van gehad en het was zo leuk om te zien dat heel onze cursusgroep trots op ons was, en dat was zeker een applausje waard.
Ik kan iedereen met een horende en niet horende hond deze hondenschool aanbevelen.

Gr Femke, Diezel

Beste lezer,

Mijn naam is Djingo en ik ben een jonge Bull Terriër.
Joep, de eigenaar van HTC de Wolf, heeft mij gevraagd een verhaal over mijzelf te schrijven omdat ik een lastig gedragsprobleem vertoon en Joep mij hierbij aan het helpen is.

Hierbij mijn verhaal:

Op 1 november 2008 ben ik op deze wereld gekomen. Na 2 bezoekjes van 2 erg leuke mensen, werd ik ineens meegenomen naar een ander adres.
Dit werd mijn nieuwe thuis en mijn nieuwe baasjes Lennard & Chrisje.
Na 3 weekjes bij hen gezeten te hebben, namen ze mij mee naar een plek waar heleboel mensen bij elkaar komen met hun hondjes: de puppycursus!

Meteen de eerste keer vond ik het al heel erg leuk, vooral de andere hondjes. Ik kreeg zoveel prikkels in mijn hoofdje, waardoor ik alleen maar wilde spelen. Hierdoor kon ik de les niet goed volgen. Ik trok aan mijn riem, ging heel hard piepen of blaffen en luisterde totaal niet!
Mijn baasjes hebben toen van alles geprobeerd: Ik heb een keertje losgelopen om kennis te maken met de andere puppies, mijn baasje blokkeerde mijn zicht zodat ik haar alleen zou zien en ze zijn regelmatig met me de ruimte uitgelopen als ik onrustig werd. Als ik dan weer rustig was mocht ik weer terug naar binnen. Helaas leverde het weinig resultaat op.
Levercake deed ook eventjes wonderen, maar dat was helaas ook voor korte duur.

Dit heb ik 3 lessen volgehouden totdat Joep en mijn baasjes vonden dat het zo niet meer verder kon. Lennard, Chrisje en Joep zijn eens gaan spitten in mijn verleden als pup, voordat ik bij mijn baasjes kwam. Blijkbaar was ik de laatste pup van het nest en mocht ik van de fokker altijd spelen met de andere honden die daar rondliepen. Hierdoor ben ik gaan denken dat spelen de normaalste zaak van de wereld is en dat ik dit dus ook altijd mag!

Joep had een idee om mij rustiger te krijgen rondom andere honden. Een manier om mijn concentratievermogen te verbeteren en met mijn baasjes bezig te zijn.Voortaan kreeg ik een extra les in de week erbij.

Op de maandagavonden, na de laatste les van de dag, gingen mijn baasjes en ik naar de trainingsschool om steeds een kwartiertje aan mijn gedrag te werken.
We gingen dan in het theorielokaal zitten, samen met mijn baasjes, Joep en een andere hond.
Wij aan de ene kant van het lokaal, Joep en zijn hond aan de andere kant. Elke keer als ik stil was kreeg ik een beloning.
Joep adviseerde mijn baasjes om met de ‘clicker’ te werken omdat dit sneller resultaat zou geven. Als mijn baasjes hiermee werken hoor ik steeds een klikgeluid als ik iets braafs doe en daarna krijg ik een beloning. Hierdoor ben ik de link gaan leggen: Als ik stil ben dan hoor ik een klik en dus krijg ik een beloning.

Toen ik dit eenmaal doorhad moest ik leren om meer aandacht aan mijn baasjes geven. Naast dat ik stil was, moest ik mezelf naar mijn baasjes toedraaien en mijn aandacht op hen richten. Als ik dit dan deed kreeg ik weer een klik en een beloning.
Dit ging allemaal steeds makkelijker.

Hierna kregen mijn baasjes de opdracht om mijn naam te roepen om mijn aandacht te krijgen. Als ik mijn aandacht op een ander hondje had gevestigd riepen ze mijn naam, draaide ik me naar hun toe, kreeg ik een klik en vervolgens een beloning.

Dit hebben we een aantal weken gedaan en per week ging het steeds beter met mij. Ondertussen kunnen mijn baasjes mijn volledige aandacht krijgen als ik in één ruimte ben met een andere hond en voer ik zelfs commando’s uit.

Natuurlijk heb ik ook wel eens “slechte dagen” dat ik er minder zin in heb.
Maar ja, daarvoor ben ik ook een ECHTE Bull Terriër.

Djingo de Bull Terriër

Beste Joep en Cécile,
Bedankt voor alle goede zorgen omtrent Slipperman””, Slipper onze zwarte Labrador. Ook de cursussen zijn goed geweest voor Slip maar ook voor Arjen en mij.
Erg jammer dat we verhuisd zijn al bevalt het erg goed in Den Bosch.
Groeten,
Arjen en Annemarie de Ruiter
En een lik van Slipper